Transparancy International; “Oeganda tweede op corruptielijst”

Van alle Oost-Afrikaanse landen scoort Oeganda het een-na-slechtst op het gebied van corruptie. Dat blijkt uit onderzoek van Transparency International, de internationale anti-corruptie waakhond. De organisatie interviewde in de eerste drie maanden van dit jaar bijna 10.500 mensen in Rwanda, Burundi, Tanzania, Kenia en Oeganda. Uit de resultaten blijkt dat Rwanda het minst corrupte land is, Burundi scoort het allerslechtst.

Dat corruptie in Oost-Afrika aanwezig is, hoeft geen verrassing te heten. De elitaire bovenlaag vult haar zakken al decennialang met onder andere ontwikkelingsgeld dat wordt uitgegeven aan luxe villacomplexen en privè-vliegtuigjes. De bevolking ziet niks terug van al die bakken met geld. Toch vraag ik me af wat voor vormen van corruptie Transparency International heeft onderzocht. Uit onderzoek naar corruptie blijkt namelijk dat er twee soorten corruptie zijn, ‘grote’ corruptie en ‘stille’ corruptie. Over grote corruptie schandalen lezen we bijna dagelijks in de krant. Maar stille corruptie, daar is nog niet zoveel over bekend.

In de hand
Terwijl iedereen die wel eens in Oost-Afrika is geweest is er ongetwijfeld mee in aanraking is gekomen. Het is de politieagent die je onder het mom van de meest vage overtredingen geld afhandig maakt. De dokter die je best voorrang wilt geven, indien je hem even volgt naar het verafgelegen kamertje om een hem een substantieel geldbedrag in de hand te stoppen.

Stille corruptie is dus corruptie door ambtenaren (die geld krijgen van de overheid voor de diensten die zij leveren) die op zo’n gebrekkige manier hun functie uitvoeren dat de bevolking daar niet of nauwelijks van profiteerd. Dit leidt tot zulke negatieve verwachtingen bij de ontvangers, dat veel mensen besluiten geen gebruik meer te maken van voorzieningen of diensten die voor hen bedoeld zijn. Voornamelijk de allerarmsten zijn hier de dupe van. Zij zijn namelijk de groep die het meest afhankelijk zijn van overheidsdiensten.

Leraren
Een bekend probleem in Oeganda zijn de leraren op school. Die zijn in veel gevallen slechts 30% van de tijd aanwezig. Trouwens, als ze er wel zijn is de kwaliteit van het onderwijs erbarmelijk. Daarnaast zijn er bijna geen schoolboeken verkrijgbaar. Kinderen moeten vaak kilometers lopen naar een school. Een moeder kan hierop besluiten haar kind niet meer naar school te sturen, aangezien er weinig rendement is en er veel huishoudelijke taken wachten om gedaan te worden.

Hoe zijn dit soort zaken te keren? Dat kan alleen als er sterke institutionele organen komen die registreren, controleren en informeren. De bevolking moet weten wat de schaal van het probleem is en druk uitoefenen op politici om verandering door te voeren. Een publiek debat is nodig om bewustwording te creeren en het probleem aan de kaak te stellen.

If the people lead, the leaders will follow?

Hieronder een filmpje over het rapport van Transparency International:

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Opinie en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s